Lopen is geen science

Ook dit weekend stond er weer een halve marathon op de planning. Dit keer in Valencia! Met een groepje van de Club Rotterdam Running Crew gingen we donderdag op pad. Op een belachelijk vroeg tijdstip vertrokken we naar Schiphol, want dan hebben we lekker nog de hele dag in Valencia.

Aangezien we nog niet op onze kamers kunnen laten we onze koffers achter in het hotel en wandelen naar het oude centrum. Tapas eten bij de mercado central en een sangria mag natuurlijk ook niet ontbreken. Zo lopen we nog verder door de stad en beklimmen ook nog even de toren van de kathedraal. Nou ja 2 torens eigenlijk, aangezien we eerst de verkeerde toren te pakken hebben. Aan het eind van de dag lopen we via het park in de Turia naar het parc of science, wat echt geweldig mooi is om te zien, terug naar ons hotel. Hier blijkt dat we vandaag al ruim 20 kilometer hebben gewandeld.

De vrijdag beginnen we met onze startnummers ophalen. De expo is vlak bij ons hotel dus na het ontbijt wandelen we hier naartoe. Daarnaast zijn we erg benieuwd naar de goodybag, want in de diverse mails hebben we gezien dat we heel wat gaan krijgen. Shirt, pet, rugtas en diverse eet- en drinkwaren. In de tent van de expo hangt een gezellige sfeer en ook kan je er diverse spelletjes doen. Oftewel erg gezellig allemaal! Nadat we alles weer teruggebracht hebben naar de hotelkamer, want het is teveel om heel de dag mee rond te lopen, gaan we de stad verder bezichtigingen. Gelukkig kan dit vandaag ook met de bus, want we hebben allemaal een kaartje voor de hop on hop off bus.

Aan het eind van de dag willen we ook nog even een stukje gaan hardlopen. Daarbij willen we mooie foto’s maken bij het parc of science, want dit is te mooi om niet te fotograferen. Vervolgens gaan we via het aangelegde park in de oude rivier de Turia naar het Valencia stadion. In dit park is werkelijk aan alle sporten gedacht en iedereen heeft genoeg ruimte om zijn of haar sport te beoefenen. Ik vind dit geweldig om te zien. En weet je wat ook gaaf is? Een eigen hardlooppad van voor naar achter in het 8 km lange park.

Ondanks de bus heb ik in de eerste 2 dagen al meer dan de befaamde 42,2 km gewandeld. Daarom ben ik op zaterdag erg blij met een fietstocht door de stad. De eerste blaren zijn namelijk al zichtbaar en de loop moet nog gaan plaatsvinden. Ik moet dus duidelijk even aan mijn lichaam gaan denken. Mijn benen beginnen al zwaar te voelen en mijn voeten zijn pijnlijk. Tijdens het fietsen krijgen we 15 minuten de tijd om een markthal te bekijken. Aangezien wij hier de avond ervoor al hebben gegeten maak ik van de gelegenheid gebruik om de apotheek in te duiken en blarenpleisters te gaan halen. De fietstocht door Valencia is overigens wel echt geweldig en dus een aanrader. Veel plaatsen hadden we al gezien maar nu horen we er ook leuke verhalen achter van de gids. Ik geniet enorm van deze stad en het mooie weer.

Na het fietsen gaan we op aanraden van de gids paella eten. En daar was niets over gelogen, wat was deze heerlijk! Met ook nog een heerlijke sangria erbij. De rest van de dag houden we ons allemaal redelijk rustig.

En dan is het zondag raceday… ik had de hoop dat ik de blaren niet zou voelen op het moment dat ik mijn loopschoenen aan zou trekken. Deze zijn namelijk toch breder dan mijn normale schoenen. Helaas was dit ijdele hoop. De blarenpleisters verzachten het wel iets. Even een goede bodem leggen bij het ontbijt en dan op naar de startvakken. In het hotel zaten meer bekende waardoor we uiteindelijk met 7 man naar de start lopen. Ieder naar zijn eigen startvak en de supporters wensen ons veel succes. We komen langs de medailles die we straks om onze nek krijgen en staan dan klaar in ons vak. Het laatste vak, want alles boven de 2 uur staat in het laatste startvak. We weten dat een andere Nederlandse wel voorop staat. Sifan Hassan gaat namelijk in Valencia proberen een nieuw wereldrecord te lopen.

Het leuke aan de startnummers in Valencia is dat er een vlag op staat. In ons geval de Nederlandse vlag en meteen zie je dan ook hoeveel Nederlanders er meelopen. Echt niet normaal veel! Ook merk ik meteen bij de start al dat het een warme loop gaat worden. Vannacht is namelijk de klok een uur terug gegaan en dat was heerlijk om een uurtje extra te slapen, maar dat houdt ook in dat het sneller warmer wordt tijdens de wedstrijd.

We starten gewoon in een wijk maar al snel lopen we over de Valentiaanse Erasmusbrug. Wat een erg mooi zicht over het parc of science geeft, maar de daarop volgende 4 kilometers zijn saai. Rechttoe rechtaan en weinig te zien. Wel valt al meteen op dat de locale mensen geweldig langs de weg zijn. Sommige verkleed als kok met allerlei papieren borden paella, andere als rocksterren, ik heb van alles gezien. Dat was erg leuk. Bij de eerste drankpost wordt de sfeer grimmig. Het blijkt namelijk dat het water op is en met dan al 19 graden in de schaduw heeft iedereen hier wel behoefte aan. De flesjes worden uit de goot gepakt om in ieder geval nog het lichaam te koelen en veel mensen zijn boos. Gelukkig spreek ik geen Spaans dus kan ik het niet verstaan. Achteraan blijkt nog iemand een sixpack water te hebben en Jochem weet voor ons nog een flesje te pakken. Bij de andere drankposten is er gelukkig wel nog genoeg water en sportdrank.

Vanaf kilometer 5 loop je langs de kade van de oude Turia en kom je langs allerlei mooie bezienswaardigheden. De sfeer is meteen ook weer een stuk gezelliger. Jochem en ik lopen weer samen en we hebben het zwaar. Erg zwaar. De vele kilometers wandelen zitten in onze benen. Na 15 kilometer lopen we inmiddels aan de overkant van de Turia en gaan we ook het oude centrum in. Langs het hele parcours staan veel mensen en Nikki is ook voor de Spanjaarden makkelijk uit te spreken. Ondanks dat mijn lichaam als een betonblok voelt geniet ik volop. Ik snap wel dat de vele Nederlanders afgereisd zijn naar deze stad, want een mooie en gezellige loop is het zeker.

Toch ben ik erg blij als ik het 20 kilometer bord zie. Want die laatste kilometer en een beetje dat moet wel lukken. Inmiddels lopen we nogmaals bij het parc of science waar ik echt van geniet door er alleen maar naar te kijken. Jochem trekt nog een sprintje, ik kan hem echt niet meer bijhouden. Ik ben op, mijn voeten doen zeer en ben bang voor het slachtveld dat ik ga aantreffen als ik mijn schoenen uit ga doen. Ik heb het bloedheet, onderweg heb ik inmiddels gezien dat het 21 graden in de schaduw is. En mijn benen voelen aan als lood.

Bij de finish staan heel veel bogen in verschillende kleuren en ik baal als ik zie dat bij de eerste boog nog geen mat zie liggen. Oké nog even doorlopen dus, maar dan is daar toch echt de finish. YEAH! Weer hebben we het gehaald en niet elke race kan goed voelen.

Bij de finish krijgen we weer een tas en deze mogen we vullen. Er zijn mandarijnen, bananen, brocolli maar ook een Amstel Radler en allerlei verzorgingsproducten. Shoppen bij de finish…

In het hotel blijkt mijn gevoel mij niet in de steek te hebben gelaten, want er zitten een paar flinke bloedblaren op mijn voet. De teennagel van Eindhoven, die goed leek te genezen is opeens weer pijnlijk en blauw. En na het douchen krijg ik niet eens meer mijn normale schoenen aan. Dan maar de rest van de dag op mijn sportschoenen. We gaan namelijk nog naar het Oceanografic een machtig mooie plaats. Ik ga mee van bankje naar bankje, want staan dat lukt niet meer en ben erg blij met de dolfijnenshow. Vervolgens ga ik alleen nog maar met de taxi naar het strand en doe ik niks meer.

Ik heb enorm genoten van Valencia met een leuke groep mensen, vind het een geweldige stad en een erg leuke loop. Ook heb ik mezelf en mijn lichaam leren kennen. Ik weet nu ook dat 5 halve marathons en een zware trail in 3 maanden tijd in combinatie met een intensieve stedentrip voor mij gewoon teveel is. Ik ben blij dat ik loop en ik geniet er enorm van, maar ik moet echt leren dat ik niet overal bij kan zijn. Een rondje in de achtertuin op z’n tijd is ook fijn.

Daarom nu RUST. Genieten van al het moois dat Rotterdam te bieden heeft en 10 kilometer is voorlopig voor mij meer dan genoeg

[blog gride=“10”]

Eén gedachte over “Lopen is geen science”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.